Eleştiri takıntısı

Eleştiri süre gelen bir durum nedeniyle duyulan kaygının dışa vurumudur. Yapıcı ve yıkıcı eleştiri olduğunu düşünmüyorum. Eleştiri kritiktir ve kritik; tehlike ve bunalımla eş anlamlı bir kelimedir. Eleştiri yapan kendi rasyonalitesiyle tezat bir duruma karşı koruma refleksi gösterir.

Bu refleks bazı kişilerde obsessive (saplantılı) bir hal alabilir. Bu durumu genellikle kendi eksiklikleri konusunda güvensiz olan insanlarda görüyorum. Eleştirmeyi tırnak yeme takıntısına dönüştürmek pozitif değişimleri gözden kaçırmanıza neden olur. Bu durum gelişim göstermenin önünde de büyük bir engeldir. Mesela siyasi arenadaki muhalifler bu hastalıktan muzdariptir. Gözlemleyin; hiçbir muhalif azınlık oy oranını dikkat çekici oranda arttıramamıştır. Eleştiri bu grupların o derece takıntısı haline gelmiştir ki, pozitif değişimleri görme ve anlama yetilerini kaybetmişlerdir.

Eleştirin, eleştirmekten vazgeçmeyin! Ancak eleştiri takıntısının kurbanı olmayın.