Pazarlama insanları kandırarak ihtiyaç duymadıkları veya fayda göremeyecekleri ürünleri onlara satma işi midir?
Yoksa onları değiştirecek, aşık olunası fikirleri tevsi* etme sanatı mıdır?
Hangisini icra ettiğin fark etmeksizin, nihayetinde şu soruyu cevaplamak zorunda kalacaksın:
“Seni kim önemsiyor?”
Nerede ve nasıl yaşarsan yaşa mecburiyetlerin vardır.
Hatırlamak, bunlardan biridir.
Sağlıklı bir karakter için olmazsa olmazdır.
26 yıl önce bugün Bosna-Hersek, Srebrenica’da binler katledildi.
Hatırlıyoruz. Çünkü şu sorunun ne kadar önemli olduğunun farkındayız:
“Gittiğinde seni kim özleyecek?”
Manipülasyon maruz kalanın uzun soluklu deneyimlediği bir illettir.
Sosyal veya birey manipülasyon şüphesi varsa:
Öncelikle bil ki, yakıtı dezenformasyondur. Bu pürüzü çözebilirsen, takip eden şu soru antidotun olacaktır:
“Ne bildiklerini bilseydin, istediklerini yapmaktan mutlu olur muydun?“
Empatinin zıttı kayıtsızlıktır ancak ilgisiz olmak bir bakıma pasif bir tutum olduğu için bu karşıt anlam; empati yoksunluğunu anlatmada yetersiz kalır.
Empati benzer nadir kavramlar gibi: Ya vardır, ya yoktur.
Empati ise uyumun tesisi için asli unsurudur. Denge getirir. Olmazsa olmazdır.
Başkalarının senin bildiklerini bilmediğini, herkesin senin arzu ettiklerini istemeyeceğini anlamak duygudaşlığı pratik etmede iyi bir başlangıç noktası olabilir.
Mutlu bayramlar.
1831 yılında İngiltere’de, Broughton asma köprüsünü uygun adım yürüyerek geçmeye çalışan 74 asker, köprünün çökmesine sebep olmuştur.
Senkronizasyon ile ortaya çıkan ritim bağlantıları koparmış, bu tarihten sonra ise benzer köprülerde askerlerin uygun adım yürümesi yasaklanmıştır.
Senkron olmak her zaman faydalı sonuçlar vermeyebilir.
Seni eş zamanlamaya çalışan cihazlarından, sosyal medya haber akışlarına kadar her şeyin aynılaştırdığı vakadır.
Alternatif: Senkron olmaktan vaz geç.
Uygun adım yürümemek seni kötü bir asker ama güçlü bir lider yapabilir.
Çok zordur.
Ancak onu ertelemek öldürücü olabilir.
Ara vermek ise ertelemek değil bazen asıl değişim için bir sıçrama tahtası olabilir.
Şimdi bayram için araya gidiyoruz.
Arayı açmaya değil daha çok ve belki yeniden bağlanmak için birbirimize şans vermeyi deneyeceğiz.
Döndüğümüzde değişmiş olma ümidiyle.
Herkese mutlu tatiller*.
*Biiyorsun, blog için tatil yok. Yine her gün buradayım.
Retrospektif olarak Türk insanının doğru zamanda doğru soruları sorma ve öne çıkma cesareti kırılmıştır.
Sorgulatmayan bürokrasimiz ve soru sordurmayan 1960’ların patron zihniyeti ise problemler çözülemeyecek evreye geldiğinde tepkiyle şunu sorar:
“E, ne yapacağız şimdi?”
Sevgili patron, geciktik.
Bu dünün sorusuydu.
Çin’in geliştiren, inovatif ve liderliği kabul gören bir süper güç olma ihtimali çok düşüktür.
Çünkü Çin orijinal değildir.
Evet, orijinallik tartışılır ve hep ifade ettiğim üzere her yeni fikir bir öncekinin ilintisi olabilir.
Ancak fikri mülkiyetin kanunla korunduğu koşullarda ihlali desteklemek ve görmezden gelmek apayrı bir boyuttur.
Adı taklitçiliktir.
Apple’dan daha iyisi için ilham alabilir ve bu markanın katkılarını bir kaldıraç olarak kullanabilirsiniz.
Buna uyarlama denir.
Uyarlama yani adaptasyon ise taklitin aksine; inceler, nedenlerini anlamaya çalışır, analoji kurar ve yepyeni veya mutant bir sürüm inşa eder.
Adaptasyon dinamik ve değişime hazırdır. Özgündür.
Taklitçilik ise inovasyonun kanseridir.
Sahteye maruz kalmak yavaşlatır, bezdirir ve nihayet uzun vadede saf dışı bırakır**.
*Çin marka/patent ihlal ve sahtekarlığında Dünya lideridir.
**Dünya insanlığı saf dışı bırakmaya çalışan bir Kızıl Ejderha tehlikesi ile karşı karşıyadır.
1970 yılında Arizona’lı avukat Russel T. Tansie sekreteri Betty Penrose’ın evine zarar veren yıldırım nedeniyle Tanrı’ya 100.000$ tazminat davası açar.
Savunma makamı hazır bulunamadığı için de davayı hükmen kazanır*.
İhtilaf insanoğlunun en belirgin özelliğidir. Bizi biz yapar. Daha iyi olanı ortaya çıkartır. Kötüyü saf dışı bırakır. Başarılı insanlar ise ihtilafa bayılır ve onu hep pratik eder.
İhtilaftan çekinen, kaçan ve saklanan beyinler uyuşuktur.
Uzak dur.
*Eyaletin tazminatı ödeyip ödemediği konusu muammadır.
Gelecekle ilgili akliselim tek yaklaşım: Hikayesini bugünden deneyimlemektir*.
Çünkü küresel ısınma, gıda ve göç krizi gibi konular dahil tüm sorunlarımız aslında
kısa vadelidir.
Çünkü er ya da geç zaman, şimdiki zaman olacaktır.
Ve ‘şimdi’, hazır değilsen görmezden gelir.
*Bu inşa etmeyi planladığın geleceği bugünden yazmanı gerektirir.