Saridje blog, sayfa 152

Büyük fikirler bireylerden gelir ekiplerden değil ve ekipler büyük fikirleri hayata geçirir bireyler değil.

Bu çok net bir olgudur.

Aksini tartışan ve iddia eden kişiye saygı gösteremem, kusura bakmayın.

Steve Jobs insan üstü estetik kabiliyete sahip solo bir yetenekti. Apple’ı hayata döndüren fikirlerinin arkasında despot gibi durdu.

Tabi ki, Tim Cook, Jony Ive, Craig Federighi, Joswiak, Phil Schiller, Jeff Williams ve diğer bir çok isim olmadan bu elma Apple olamazdı. Ancak hasat ne kadar büyük, süreç ne kadar kompleks olursa olsun, her şeyi başlatan küçük bir tohumdu ve bu tohum Jobs’un keskin ve cüretkar zekasıydı.

Büyük fikirler tek başına düşünen beyinlerin ürünüdür.

Bu aralar hobi olarak evde iyi pizza yapmak için çaba sarf ediyorum. Ancak neredeyse her denememin sonunda kendimi “Yeterince iyi değil…” derken buluyorum.

“Yeterince iyi değil…” motive eder. Mükemmeli kovalamak ekseriyetle arzu edilendir ve fakat bazen sinsi bir tuzağa dönüşebilir.

Mesela; açlıktan ölmek üzere olan biri için “Kusursuz Pizza!” diye bir kavram yoktur. Ortada bir Pizza varsa, soluksuz tüketilir.

Michelin’in restoran yıldızları sadece ‘bir’ segmenttir. Kapsama alanına dahil olmayan milyonlarca farklı değerlendirme kriteri vardır.

“Yeterince iyi değil…” bazen herkesi memnun etme arzumuzun karşılığı olarak ortaya çıkabilir. Bu arzu ise bizi vasat ve görünmez olmaya doğru itebilir.

Belki artık yeterince iyisindir ve herkesi değil, doğru insanları memnun etmenin vakti gelmiştir.

Ne dersin?

Hayırlı hafta sonları….

Yalan söylediğinde sonu gelmeyecek sorgulamalara maruz kalmayı riske atıyorsun demektir. Çünkü önerme çok basittir:

“Eğer bu konuda yalan söylüyorsan, diğer konularda da söylemediğin veya söylemeyeceğin ne malumdur?”

Diğer konuların ucu acıktır, sonu gelmez. Bu nedenle yalan söylemek güvensizliğe açık çek yazmak demektir.

Büyük bir problemdir ve ancak tek koşulda kötüleşebilir: Söylediğin yalanlara inanmaya başladığında…

Bu ise doğru tarafa geçmeme konusunda kendinle sözleştiğin anlamına gelir.

Mesela, lise diploman varmış gibi davranabilirsin. Bu bir yalandır. Bu yalana inanırsan kapsam değişir: İnkarcılık devreye girer.

İnkarcılık ise gerçeğin kasıtlı olarak reddedilmesidir. Adaletin tesisini imkansız hale getirir. Çok tehlikelidir.

Peşinden koştuğumuz, kabileleşmek için elzem bir kavramdır.

Takım formalarımızdan, saç modellerimize kadar sınırları her yerdedir.

Bu yüzden Ülker ve Eti kötü reklamlar yapmaya devam eder…

Talep gören aynılık ise sadece bir göstergedir. Arzu edilen güvenli limanlardır.

Ve hataya düşme: Güvenli olan sadece sıkıcı değil, en riskli olandır.

Dün akşam biri hareket halindeyken arabasının camından pet şişe ve anlayabildiğim kadarıyla bebek bezi fırlattı.

Belli ki, bu arkadaşımızın mülkiyete bakışı çok ilkel:

Eşya, ona ait olanlar ve olmayanlar olarak ikiye ayrılıyor.

Yollar ona ait değil, dolayısıyla pisletebilir.

“Parçası olduğu bu şehre ve topluluğa ait hissetmemek onun mu, yoksa telkin etmemiş otoritenin problemi mi?” sorusu uzun ve farklı bir konu.

Çekince ise “Bunu yapmaktan utanırım…” değil “Yaparsam diğer insanlar benim adıma mahcup olur…” noktasında konulursa fayda sağlayabilir.

Çünkü senin utanç hissetmiş olman bir şey ifade etmez. Bu sadece bir günah çıkarma refleksidir. Ancak; madara olduğun için biz aşağılanmış hissediyorsak işler değişebilir.

Çünkü burası bizim şehrimiz, bizim mahallemiz ve biz çöp istemiyoruz.

Aklında bulunsun.

“Benim hatam, kusura bakma…” neredeyse herkes için (Müşterin, eşin, patronun vs.) dile dökmesi çok zordur.

Ve neredeyse birçoğu kusurlu değil bilgisizdir.

Hiçbir zaman kusurda direnen ile mücadeleye hazır olamazsın. Mümkün değildir.

Bilgisizlik ile mücadele ise sandığından daha kolaydır.

İletişim kanallarını açık tut.

Bu çıkışa neden güvenmemiz gerektiğini bilemiyorum.

Akıllanmasını bekleriz.

Aynı şekilde; daha az ödeyip daha azına razı olmaktansa, daha çok ödeyip biraz fazlasına sahip olmayı tercih ettiğimiz gibi.

“Patron işi biliyor…” daha çok güven veriyor.

Baştan çıkarma bir hile türü olarak sınıflandırılabilir ve belki de İngilizce tabiri -seduction- gibi; daha ileri gidip ihanet olarak da okunabilir.

Ancak değildir.

Pazarlama bu kavramı dikkatli ve sınırları hileye varmayacak seviyede kullanmaya ve işlemeye devam etmelidir.

Çünkü cazibeye kapılma ve ayartılmaya kapı aralanır ve yan etkileri rıza ile sineye çekilir.

Çünkü köken bilim her ne kadar aksini öne sürse de baştan çıkarılmak, hile ile kandırılmanın aksine bir tercihtir.

Komplo teorilerinin cazibesine kapılanlardan, lüks ürünler ile baştan çıkarılmaya “Hayır!” diyemeyen kitlelere kadar örnekleri saymakla bitmez. Bir markayı kimileri tamamen görmezden gelirken, kimileri ayartılmayı tercih edebilir.

Hile ile baştan çıkarılma arasında tatlı bir çizgi vardır.

Usta Pazarlamacılar bunu bilir. İşler.

“Lütfen el bagajlarınızı yerleştirirken koridordaki geçişe müsade ediniz…”

Mümkün değildir. Fiziksel değil tinsel bir varlık olmanız gerekir.

Bu tipik bir sistem çıkmazı semptomudur.

Ve ne zaman sistem benzer aksamalar yaşasa yolsuz tertipler hüküm sürer (Örnekleri için; gümrükler, adalet sarayları ve şehir planlamalarında yapılan usulsüzlüklere bakabilirsin).

İstisnalar ve belli bir acilin üstesinden gelmek için ürettiğimiz kısa yollar sistemin kendisini tüketir.

Bazen problem, problemin kendisi değil: Problemin üstesinden gelemeyen sistemdir.

İnsana acı veren bir çok olgu vardır ama aklın yok sayılması farklı acıtır.

Çünkü bu eylem kişinin sadece zekası değil, niyeti ve geçmişi hakkında da en kötüsünü varsayar.

Ve bu profil genellikle önemli gördüğü her bilgiyi tıpkı yüzsüz ve hırsız Pazarlamacıların yaptıkları gibi; en küçük puntoyla sayfanın dibinde yayımlar.

Senin problemin: Kendini insanlardan daha zeki görmen değil, insanların senden daha zeki olduklarını anlayamayacak kadar aptal olmandadır.

Geçmiş olsun.