Temel atma töreni yüzyıllara yayılmış bir gelenektir ve neredeyse her kültürde gözlemlenir.
Bir Pazarlama faliyetidir, reklam çalışmasıdır (İng. publicity stunt).
Ürünün konuşulmasını hedefler.
Ortada ürün yoksa, fiyasko olur.
Bir de “Topping out” yani inşaatın bitim merasimi vardır.
Kuzey Avrupa ülkelerinde yaygındır: Temel atmadan daha çok ilgi ve dikkat çeker.
Bizde pek itibar görmez.
Çünkü bizde paçalar dere ortada yokken sıvanır.
Yeni bir gerçeğin geçerli olabilmesi için öncelikle dünya görüşümüze uyması gerekir.
Bu yapıyı, yani bakış açısını veya perspektifi inşa etmek ise çok meşakkatli bir süreçtir.
51 gün yetmez.
Seçimler çoktan yapıldı.
Bugün nedenlerini anlamaya çalışmak, %’leri anlamaya çalışmaktan daha anlamlı olacaktır.
Hayırlı hafta sonları.
Soyu tükenmekte olan yaban keçileri veya pandalar; onları koruduğumuzdan habersizdirler.
Aksi ise hep belirgindir. Şiddet kendini gösterecek birçok araca ve bolca efora ihtiyaç duyar.
Merhamet, bazen hiçbir şey yapmamaktır.
Gel, bu ay hiçbir şey yapma.
Kutlayanların Ramazan’ı mübarek olsun.
Zanaati yeteri kadar dikkate almıyor ve değer vermiyoruz.
Zanaat, sadece bir işi yapabilme becerisi değil, işi kusurlu yapma maliyetinin önündeki sigortadır.
Profesyonel için küçük hata, amatör için ölümcül olabilir.
Zanaat; bol pratik, tutarlılık ve tutkunun ürünüdür.
Bu meziyetleri ortadan kaldır: Elde ıskarta kalır.
İşin erbabının değerini bilin ki, işiniz yürüsün.
Zıtlar işe yarar. Güzel ayraçlardır.
Bu yıl kış görmeden bahar geldi. Açılan tomurcuğa layıkıyla sevinemiyoruz çünkü zıttı işini yapmadı.
Zıtlar ise tanımlayıcıdır ve Pazarlama zıtlarla tanımlar.
“Onlar orada, biz burada!” çağrısı gibi, aynı işi yaptığın rakibin bile karşıtındır.
Apple’ı Samsung’tan daha iyi kim tanımlayabilir?
Nevruz kutlu olsun.
ChatGPT sadece bir başlangıç.
Dün zaman ölçeğinde imkansız olan bugün olağan olmak üzere.
Dün 100’lerce saat iş gerektiren dijital efektler bugün Synthesia ve benzeri yapay zeka platformları sayesinde dakikalar içinde halloluyor.
Zamanı kullanma kabiliyetimiz tarih boyunca hep güncellendi: İlk tekerden elektriğe ve telgraftan telefona kadar her gelişim bizi biraz daha hızlandırdı.
Bugün yaşanan güncelleme ise çok nadir ve eşsiz.
Büyük bir kırılma noktası.
Saatleri geri alın: İşler çok hızlanacak!
Sanatçı Jeremy Deller’in şöyle bir monologu var:
“-Bir protesto biçimi olarak sanat, ne kadar önemlidir?
-Çok!“
Pazarlama protestoyu kullanmalıdır.
Rakip ürünün kusurlarını, alışkanlıkları ve bazen yolunda gitmeyen birçok şey için herkesi protesto etmelidir.
Hiçbir şey doğru zamanda ve doğru biçimde yapılmış bir protestodan daha radikal değildir.
Yarın protesto et.
Hayırlı haftalar.
Starbucks’ta bugünün diyalogu:
Ben: Rewards ile ödeme yapmak istiyorum (Yani topladığım yıldızlarla, bedava!)
Kasiyer: Tabi, ne içersiniz?
Ben: Caramel Macchiato, extra shot, short.
Kasiyer: Neden short (Kısa)?
Ben: £@@#>£$½
Kasiyer: Bedava ya, büyük boy alabilir ve istediğiniz kişiselleştirmeyi yapabilirsiniz…
Ben: Teşekkür ederim, kısa olsun.
Kasiyer: ££#>@@£#>
Kasiyer şaşkın çünkü bunun bir ödül olduğuna ikna olmuş.
Ve kim “Bana yarım Oscar lütfen…” der ki?
Oysa bu düzenli müşteriye uygulanmış bir indirimdir ve kabaca %6’ya tekabül eder. Bu Starbucks’ın bana sattığı bir kahveden elde ettiği %250 ve belki üzeri kârının sadece %2’sidir.
“Starbucks Rewards (Ödüller)” sadece içi boş havalı bir isimdir.
Ben bu programın “Gold” üyesiyim.
Çünkü enayiyim ve bunu kabul ediyorum.
Ancak yine de kısa içeceğim!
“Alayın kendisi mi, yoksa alaya konu şakanın kapsamı mı gücendirir?” sorusunun cevabı çoğu zaman belirsizdir.
Kimi alayı bir bütün olarak kaldıramazken, kimi bazı türlerinden kaçınır.
İletişimin becerisi bu ayrımı iyi anlamakla ilgilidir ve ifade bu anlamda hiçbir zaman tam olarak özgür değildir. Çünkü incinme veya kusur algılama değerlerinin bir matrisi ve standardı yoktur.
Bazısı için “A” karikatür komik bir diğeri için ise töhmetli olabilir.
Pazarlama, alayı iyi kullanır ve her zaman bu anlamda dikkatli ve seçicidir.
Ve eğer üzerinize alınıyorsanız, hiç çekinmeyin: Çünkü hedeflenen tam da odur.
Dün akşam uzun bir aradan sonra THY dışında bir hava yolu ile yurt dışı uçuşu yaptım.
Lounge hizmetlerinden, uçak içi yemeklere kadar bariz bir sınıf farkı gözlemledim. Fiyatlar neredeyse aynı olmasına karşın, bu yabancı şirketin sunumu Beltur kalitesindeydi. Uçak içi eğlence ve diğer detaylara girmiyorum bile: Bariz bir THY üstünlüğü söz konusuydu.
Uçuşun ortalarına kadar yol arkadaşımla bu detayları istişare ettik. Sonra şunu fark ettik: Bu uçakta koltuk diz mesafesi THY’nin en az iki katıydı. Koltuk oturma alanı daha genişti. Evet, kantin kalitesinde çatal bıçak ile yemek yedik ve evet, eğlence sisteminde en yeni film 2021 tarihliydi ama dizlerimiz daha konforluydu.
Sık uçan iki yolcu olarak tercih yapamadık…
THY’nin bizi daha iyi çatal ve bıçağa karşılık, sıkışık oturmaya alıştırdığı konusunda uzlaştık.
Pazarlama güçlü ve garip bir mefhum.
Öğrenin.